Aeneas Wilder – IJssel biënnale 03

Bij bezichtiging van kunstwerk 3 begon in feite al het hilarische grote puzzelen. We waren natuurlijk niet bij elkaar in auto’s gekropen, wat makkelijk had gekund en ook wat millieu vriendelijker was geweest. Na een tussenstop op de niet voor auto’s toegankelijke kennelijke oprijlaan van Havezate De Haere raakte de helft van de optocht de andere helft kwijt. Bij het kunstwerk was niemand meer te zien toen wij er uiteindelijk bij arriveerden. De auto’s stonden er wel, dus ze waren naar de Haere gelopen. Wat ze daar gezien hebben verteld het verhaal niet, want toen wij ons naar De Hare begaven was de rest alweer op weg naar de auto’s.

Kunstenaar Aeneas Wilder (Schotland, 1967) maakt indruk met zijn monumentale houten sculpturen, vaak in de vorm van een koepel of als cirkelvormige architectuur. Ook de spiraal komt regelmatig in zijn installaties terug. Aeneas Wilder heeft een zeer eigen beeldtaal die doet denken aan meer westerse prehistorische vondsten.

De koepelconstructie van larikshout die hij hier heeft gebouwd is weliswaar een architectonisch bouwwerk, maar de vorm heeft ook een natuurlijk karakter. Bovenop de koepel groeit een boom. Daarmee verwijst Wilder naar het veranderende rivierlandschap. Bij overstromingen kunnen bomen tot hun kruin in het water staan terwijl bij grote droogte wortels bloot komen te liggen. Door de boom te verheffen boven het landschap, herinnert Wilder ons aan de verantwoordelijkheid die we als mensen hebben voor het behoud van de natuur. Hij laat zien dat de natuur tot op zekere hoogte kneedbaar is, maar dat die wel met respect moet worden bejegend. Hij richt in feite een monument op voor de boom. Zijdelings verwijst hij in zijn werk ook naar de bunkers van de IJssellinie die hier liggen.

Source: IJsselbiennale site

Borboros – IJssel biënnale 02

Borboros IJssel biënnaleWe betreden de Aquadraal

Verbazend veel kleurtjes in dat water

Oh een flesje uit Jelsum

En een stuk kaak, vast van Charles gekregen

Charles inspecteerd het nog even grondig

Kijk nou toch eens

Er schijnt ook iets op de grond te liggen…

Een stepping stone?

Meandert mooi

meandering langs de IJsselZeker langs de kronkelende IJssel

we gaan maar weerWe gaan maar weer

Kenmerkend voor het werk van kunstenaarsduo Gerard Groenewoud (Nederland, 1958) en Tilly Buij (Nederland, 1957) is hun voorliefde voor het hergebruiken van afvalmaterialen en onderdelen uit eerder werk. Ook met de betekenis van dingen gaan ze zo om: ‘het waardevolle en het gewone’ veranderen voortdurend van positie en uiteindelijk is het de verbeelding van de kijker die het werk moet doen.

Het bouwwerk Borboros (oud-Grieks voor modder en vuil), is gebaseerd op de vloeiende lijnen van het rivierlandschap. Het is een bouwsel dat voortdurend verandert door het toevoegen van materiaal. De wanden brengen zo in kaart wat er zich in het (rivier)water bevindt aan organismen, algen, waterplantjes, schimmels en bacteriën. Zij voeden zich met afval en bezitten het vermogen om dit om te zetten in bruikbare stoffen. Door de wisselende kleuren van het binnenvallende licht verandert de binnenruimte in een ‘aquadraal’. Als bezoeker kun je, door het verplaatsen van flessen met getint water, boodschappen maken in de vorm van pictogrammen.

Source IJssel biënnale site

Zie ook de website van Groenewoud en Buij.

Post alia: Ik luister natuurlijk zelden naar wat Peke te vertellen heeft…behalve bij de boom, want toen kon ik het navertellen en hoefde Peke op zondag niet meer extra naar buiten om het Meindert en Rikkie en Ellen uit te leggen…, maar weet echt niet wat Peke hier allemaal over vertelde, maar weet wel dat wij werk van dit kunstenaars duo eerder gezien hebben.

Marilandica – IJssel biënnale 01

Verzamelpunt Hotel SandtonHotel Sandton

populus MarilandicaDaar staat de Reus

De MaatKees geeft even de verhoudingen weer

Kruin van Marilandica op bolletjeEen kruintje op zijn bolletje 😉

knipperen tegen d emiezerTegen de miezer een beetje knipperen

je hoedje vasthouden tegen de miezeren je hoedje vast houden

je hand tegen de miezer voor je ogen houdenof een handje voor de miezer

de baby Marilandica van DeventerIn de verte de baby peppel

Oudste en Grootste Populier van NederlandDe oudste populier nog niet aan de klompen vergeven

N van de eerste IJssel BiennaleWe zijn hier op de kaart bij N

Als verzamelpunt was Hotel Sandton gekozen. Iedereen was er op de afgesproken tijd en terwijl het af en toe nog miezerde konden we het eerste object gaan bekijken: Marilandica van Atelier Veldwerk.

De IJsselbiennale site vermeldt erover:

De beeldend kunstenaars Rudy Luijters (Nederland, 1955) en Onno Dirker (Nederland, 1965) werken sinds 2003 samen als Atelier Veldwerk. Met een onbevangen houding – ze noemen dat de methode van de ‘ongerichte blik’ – wordt de openbare ruimte of het landschap betreden. Bestaande, veelal verborgen kwaliteiten krijgen in hun analytische benadering nadrukkelijk betekenis. Er ontstaan op die wijze concepten om gegeven situaties beeldend te herwaarderen.

Op de landtong tegenover de Deventer binnenstad, bij de wijk de Worp, staat een grote populier. Onderzoek leerde dat het om de oudste Populus Canadensis ‘Marilandica’ in Nederland gaat: ‘de reus van de Worp’. Atelier Veldwerk stelt deze Canadese peppel, die waarschijnlijk in 1822 is geplant, centraal in hun voorstel voor de IJsselbiënnale. Het ontwerp bestaat uit de markering van de omvang van de boomkroon. Om deze ‘krooncirkel’ wordt de valcirkel van de boom gevisualiseerd met de aanplant van een loot van de boom. Want de bijna tweehonderd jaar oude populier gaat onherroepelijk vallen, binnen afzienbare tijd. Atelier Veldwerk maakt met dit poëtische werk de cyclus van groei, bloei, verval en nieuwe groei tot een permanente overdenking. Als een eerbetoon aan deze gigant die tweehonderd jaar lang zwijgzaam maar krachtig de talloze overstromingen én de ingrijpende herinrichting van het landschap heeft doorstaan. Hiermee wordt het bijna een rituele plek die uitnodigt het landschap te beleven.

Bijzonderheid: bij dit kunstwerk is een kleine tentoonstelling te zien in het IJsselhotel. Hier is ook een publicatie verkrijgbaar over achtergrond en uitgangspunten. Met dank aan: Adviescommissie Kunst en Openbare Ruimte Deventer, Gemeente Deventer, Stichting IJssellandschap en Rijkswaterstaat.

Maar vergeet ook niet het verhaal van de kunstenaars zelve: Marilandica by Atelier Veldwerk

Programma IJssel biënnale 1 en 2 juli 2017


Programma en routebeschrijving IJsselbiennale 2017 1 en 2 juli 2017
Uitgangspunt is de routekaart van de organisatie (zit bij entreebewijs)
Zaterdag 1 juli:
10.00-11.00: verzamelen, koffiedrinken bij Startpunt Sandton IJsselhotel, De Worp 2 Deventer
11.00-13.00: Kunstroute Deventer – Wijhe
Kunstwerken: N – O – IJB 2 – IJB 3 – P – R
Let op!! bij Olst niet het pondje nemen maar doorrijden richting Fortmond naar kunstwerk R
13.00-14.30: Lunch (is gereserveerd): ‘Little River Café’, Veerweg 1 Wijhe.
14.30-16.30: Kunstroute Wijhe – Zwolle
Kunstwerken: Z – S – T – U – V – IJB 4 – X – W
Zondag 2 juli
10.00-11.00: verzamelen, koffiedrinken bij Startpunt Sandton IJsselhotel, De Worp 2 Deventer
11.00-13.00: Kunstroute Deventer – Zutphen
Kunstwerken: M – L* – K – I – J
*let op voor L gaan we te voet op het pondje. (auto’s niet toegestaan)
13.00-14.30 Lunch (is gereserveerd): IJsselpaviljoen IJsselkade 1 – Zutphen
14.30-16.30: Kunstroute Zutphen – Doesburg
Kunstwerken: H – G – Het kunstgemaal (expositie): Veerweg 1 Bronkhorst – D – C – B – A
We eindigen in Doesburg.
Locaties:
A Op de grasvelden bij de sluis waar de Oude IJssel in de IJssel uitkomt.
B Binnen in de oude loods in Doesburg aan de kade.
C De landtong recht tegenover de IJsselkade van Doesburg.
D In de uiterwaarden bij Olburgen.
G Vlak naast de nieuwe dijk bij Brummen Cortenoever.
H In Zutphen in de Berkel, waar de Berkel in de IJssel stroomt.
J Onder aan de windturbine in Zutphen, bij Fort de Pol, vlakbij Twentekanaal.
I Dit kunstwerk bevindt zich op Deeltraject Doesburg – Zutphen
K Bij het gemaal van Voorst, met uitkijk op de toren van Nijenbeek.
L Bij het pontje van Gorssel.
M Onder de A1-brug over de IJssel, Deventer.
N Op de landtong tegenover de Deventer binnenstad, tussen IJsselhotel en spoorbrug.
O Bij de nieuwe nevengeul, tussen roeivereniging en waterzuivering.
P Op het terrein van Landgoed De Haere in Olst.
R Rondom de steenfabriek in Fortmond, Den Nul.
S In de nieuwe Hoogwatergeul Veessen-Wapenveld, bij Vorchten
T In de Kromme Kolk, Wapenveld.
U Bij het Hezenbergerssluisje in Hattem.
V Op de landtong tussen de Wiezenbergse Kolk en het Apeldoorns Kanaal in Hattem
X Aan de Schellerdijk, vlak bij de nieuwe nevengeul in Zwolle.
W Bij de Kolenhaven, tegenover de IJsselcentrale in Zwolle.

wg Peke

De IJsselbiënnale is een kunstroute langs de IJssel. De IJsselbiënnale brengt een ode aan de IJssel, de mooiste rivier van Nederland. Door met kunst als aanjager het verhaal van de rivier te vertellen, samen met de regio. Het idee is in 2013 ontstaan om tweejaarlijks een beeldenroute van nationale en internationale kunstenaars in de openbare ruimte, op de mooiste plekken van de regio te tonen. In 2017 is de eerste editie een feit.

All the World’s Futures

Biennale 2015.

Bij het verlaten van de Arsenale is er een smal steegje tussen twee oude gebouwen. Daar heb ik deze lompen gevonden:

Okwui Enwezo curieerde de 56ste kunstbiënnale van Venetië die de titel All The World’s Futures had.

Alle Futures van de Wereld is ook de inspiratie van een intrigerende kunstinstallatie door Ibrahim Mahama bij de uitgang van het Arsenale complex. De titel van het werk is de subtitel van deze Biennale. De steeg tussen twee muren van het Arsenale werd bekleed met voornamelijk jute kolenzakken en jutezakken gebruikt om andere goederen van over de hele wereld te transporteren, zoals cacao die Ibrahim over meerdere jaren had verzameld. Men zou kunnen zeggen de zakken die gebruikt worden om juist die goederen te vervoeren die ook als basis voor futures in diverse future handelssystemen dienen.

Ibrahim Mahama is geboren in 1987 in Ghana, Afrika. Hij woont en werkt in Tamale.

Bekijk voor een interview:

2 April 2017: Auke de Vries en Christiaan Zwanikken

Art en Route Programma zondag 2 april Den Haag

11.00 Museum Beelden aan Zee, Auke de Vries, ‘Tussenlanding’
Verzamelen bij de hoofdingang. Harteveltstraat 1 2586 EL Den Haag
12.30-14.30 Lunch (aan zee?) op eigen gelegenheid
14.30-16.00 ‘Zwanikkenfabriek’, Christiaan Zwanikken, Electriciteitsfabriek
Verzamelen bij de ingang. De Constant Rebecqueplein 20 2518 RA Den Haag
16.00 borreltje?…

Auke de Vries ‘Tussenlanding’

Auke de Vries is een verteller van beelden. Als een soort tekening in de ruimte vertellen de beelden een verhaal, een verhaal dat niet stopt waar het beeld eindigt. In de verbeelding van de toeschouwer gaat het verhaal verder.
Auke de Vries speelt een spel met de zwaartekracht en met de ruimte, hij wijst met zijn beelden de ruimte aan, zodat wij ons daartoe kunnen verhouden. De sculpturen zijn ook vaak behuizingen, plekken om te verblijven. Hij verbindt de beeldhouwkunst met de architectuur en stedelijke omgeving, de stad is zijn belangrijkste werkgebied, gefascineerd als hij is door de energie van de stedelijke omgeving. Zijn beelden staan in Nederland, maar ook in Duitsland, Engeland en Frankrijk, tot aan Zuid-Afrika. In Beelden aan Zee wordt een groots overzicht getoond, met veel nieuwe en hangende beelden.

Zonder dat je het wist, ben je vast wel eens langs een van de bekende beelden van Auke gereden. Het Maasbeeld in Rotterdam:

Stopject: Maasbeeld – Auke de Vries from Emile Steginga on Vimeo.

sculpturen; ZWANIKKEN FABRIEK.

Christiaan Zwanikken

Het werk van Zwanikken begeeft zich op de grens van kunst, wetenschap en technologie. Gebruikmakend van diverse sculpturale media, robotica, biologie, computer, geur en geluid is het een combinatie van een artistiek en technologisch experiment dat resulteert in sculpturen, installaties, geluidssculpturen, constructies
en bouwwerken waarbij innovatieve en inventieve aspecten een belangrijke rol spelen. Zijn werk is wereldwijd te zien geweest in vooraanstaande musea. Het is zijn eerste overzichtstentoonstelling in Den Haag.

Van oudsher zijn tuinen laboratoria voor hybridisatie. Wetenschappers en ingenieurs schiepen de irrigatiesystemen die de lusttuinen van het oude Egypte, Andalusië en het Perzische Rijk van levengevend water voorzagen. Christiaan Zwanikken stelt deze oer-beweging van stromend water centraal in het landschap van zijn hybride
creaties: omhuld door de geur van bloemen drijft een mechanische ezel onverstoorbaar het waterrad van een oude Andalusische noria aan. Het opgehaalde water activeert vervolgens een enorme fauna van hybriden die als een robotisch orkest de soundtrack voor deze installatie verzorgen…

Dit is wat u in deze zinnenprikkelende wereld kunt verwachten. Welkom in Zwanikken Fabriek.

wg Peke

MARTa Herford


Twee bekenden: Frank Gehry die het MARTa Herford ontworpen heeft.  AER bezocht het Gehry museum dat Bilbao op de kaart zette… en Jan Hoet die de founding director was van MARTa. AER bezocht een prachtig postuum overzichts tentoonstelling van Jan Hoet in Ostende….

MARTa Herford is geopend in 2005.

Misschien de moeite waard om eens te bezoeken met (een groepje van ) AER…

En de openings video is ook leuk:

Hopper Achtig

Hopper Achtig

Nadat we op bezoek gingen bij de Fondation Cartier in Parijs, heb ik op de terugweg dit lege straatje, de Passage D’Enfer, vanaf de Boulevard Raspail gefotografeerd. Tussen de spijlen van het hek door dat het straatje afsluit. Anders was het niet zo leeg geweest. Charles stond naast me en mompelde: een Hopper achtig tafreel (Ed Hopper natuurlijk). Je vindt niet zo vaak meer een compleet lege straat voor je lens.

Louis Vuiton

We Don’t Need No Photoshop

Recently I’ve mastered some simple tricks in Photoshop, but we visited the Louis Vuiton Museum in the Bois du Boulogne on a day and moment the wheather was purrrfect fot photographers. Took many shots and di’dn’t need any or hardly any editing. Hence the Pink Floyd reference…..

Hence two nice photo’s unshopped of the building designed by Frank Gehry ….

20161002 Museum Louis Vuiton Foundation_0380a

20161002 Mueum of the Fondation Louis Vuiton._0381a

René Margritte in het Centre Pompidou in Parijs

Ceci N'est pas un Pipe
This is not a pipe

Dit is Geen Pijp!

Art en Route bezocht de Tentoonstelling La Trahison des images in het Centre Pompidou in Parijs met werken van René Margritte waar ik deze twee schilderijen met als titel: “René Margritte in het Centre Pompidou in Parijs” verder lezen